Terapia uzależnień

11698654_1044254398940549_7620886232755069879_n

Uzależnienia przybierają we współczesnym świecie coraz to inne, nieraz zaskakujące formy, co utrudnia rozpoznanie ich jako nałogu rozumianego jako problem w efektywnym funkcjonowaniu człowieka, prowadzący do stopniowej degradacji. Oczywiście nadal dominują najbardziej powszechne uzależnienia, takie jak np. „klasyczny” alkoholizm, z całym ich anturażem obejmującym zaniedbywanie obowiązków, odsuwanie się od bliskich, przemoc w rodzinie, utratę kontroli nad własnymi czynami, okresy całkowitego zamroczenia i jako następstwo – odrzucenie osoby uzależnionej przez otoczenie. Jednak nasze czasy przyniosły także inną formę uzależnień, którą najlepiej obrazują np. tzw. alkoholicy wysokofuncjonujący (High-Functioning Alcoholics – HFA). Są to osoby pozornie działające na pełnych obrotach, często zajmujące odpowiedzialne stanowiska, nierzadko świetnie wykształcone, pracujące w solidnych firmach, dobrze zarabiające. To, co różni te osoby od klasycznych alkoholików to fakt, że upijają się wtedy gdy nikt tego nie widzi. Utrzymują sprytnie i z determinacją pozory pełnej funkcjonalności i sprawności. Mogą być zresztą uzależnieni nie od alkoholu, lub nie tylko od niego. Tradycyjny wysokoprocentowy „znieczulacz”, będący doraźnym panaceum na problemy życia może zastąpić narkotyk lub inna substancja chemiczna wywołująca uzależnienie organizmu.

Zwłaszcza w przypadku „wysokofunkcjonujących” osób uzależnionych ważna jest ich własna decyzja i determinacja by podjąć terapię. Może bowiem zdarzyć się, iż otoczenie osoby uzależnionej bardzo skutecznej w ukrywaniu nałogu może go nie zauważać bardzo długo i z tego powodu nie podnosić alarmu będącego oczywistą reakcją w sytuacji gdy osoba jest uzależniona w sposób oczywisty dla otoczenia, uciążliwa w codziennym kontakcie, agresywna i z widocznie zaburzonym funkcjonowaniem.

Jak przebiega terapia uzależnień? We wszystkich właściwie podejściach terapeutycznych polega ona na znalezieniu przyczyn uzależnienia i „zneutralizowaniu” ich. W przypadku terapii CBT terapeuta wraz z klientem przepracowuje poznawczo sytuacje, które doprowadziły do uzależnienia, znajduje przyczyny i pracuje nad alternatywnymi, akceptowalnymi i skutecznymi sposobami reakcji na nie. Trzeba tu jednak podkreślić, że terapię psychologiczną metodą indywidualnych sesji można podjąć w przypadku wielu spośród uzależnień dopiero po odbyciu przez pacjenta fazy detoksykacji (odtrucia organizmu) i uzyskaniu względnie trwałego efektu odcięcia od uzależniających substancji. W wielu przypadkach zaawansowanych uzależnień wstępne fazy terapii psychologicznej powinny odbywać się w ośrodkach zamkniętych i być przeprowadzane w ścisłym reżimie wielogodzinnych, odbywanych najczęściej grupowo sesji. Dopiero po uzyskaniu stabilizacji stanu abstynencji możliwe i niezbędne jest kontynuowanie terapii w module indywidualnych spotkań.

Terapia CBT, w przypadku leczenia uzależnień odbywana najczęściej po fazie detoksykacji i terapii w ośrodku zamkniętym, jest efektywna i przynosi trwałe pozytywne rezultaty, chociaż w przypadku uzależnień od alkoholu lub narkotyków jest stosunkowo długotrwała. Proces stałego monitorowania stanu emocjonalnego wychodzącego z uzależnienia pacjenta, jego rosnące poczucie kontroli nad własnym zachowaniem i życiem upewnia terapeutę co do trafności metody i skuteczności podjętych działań zaradczych. Sesje kontrolne po zakończeniu cyklu terapeutycznego stanowią potwierdzenie trwałego uwolnienia się przez klienta od uzależnienia.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s