Choroba afektywna dwubiegunowa/cyklofrenia

masks2

Choroba afektywna dwubiegunowa, nazywana także dwupolarną, depresją maniakalną, lub cyklofrenią jest ciężką przypadłością, zaliczaną do poważnych chorób psychicznych. Dokonanie prawidłowej diagnozy różnicowej tej choroby jest o tyle trudne, że to, co stanowi jej specyfikę jest w mniejszych nasileniach przypadłością wielu zdrowych osób. Specyfika choroby dwubiegunowej polega bowiem na naprzemiennym przeżywaniu stanów depresyjnych (te opisywałam już wcześniej na blogu) i stanów sztucznie podwyższonego nastroju, nazywanych manią. Podobieństwo zachowań i odczuć osoby z chorobą dwubiegunową i zdrowych osób o szczególnie „chybotliwych” nastrojach polega na częstych i dość nieoczekiwanych zmianach nastroju osób z obu tych grup widocznych dla ich otoczenia. Różnica pomiędzy zdrowymi a chorymi polega przede wszystkim na skali, natężeniu tych zmian nastrojów. Osoba z chorobą dwubiegunową wpada w depresję głębszą, a manię jeszcze bardziej nasiloną niż osoba o zmiennych nastrojach uznawana za zdrową. Ze znacznie większą skalą zmiany nastrojów u osoby z chorobą dwubiegunową wiążą się także dodatkowe objawy charakterystyczne dla tej choroby.

Jedną z cech zachowania osób obarczonych cykloferenią jest znaczny stopień utraty kontroli nad swoimi zachowaniami. Zmienność nastrojów wpływa na podejmowanie zachowań nieadekwatnych do rzeczywistej sytuacji danej osoby: nadmiernie wycofanych w fazie depresyjnej, zaś agresywnych, głośnych i gwałtownych w fazie manii. Smutek fazy depresyjnej u osoby z chorobą bipolarną graniczy z rozpaczą, faza manii obejmuje odczucia nieuzasadnionego, nadmiernego uniesienia i zadowolenia. Konsekwencją utraty kontroli nad swoim zachowaniem przez osoby z chorobą dwubiegunową jest podejmowanie zachowań ryzykownych, łamiących normy, nie akceptowanych społecznie. Może to być na przykład okazjonalna rozwiązłość seksualna lub hazard. Mogą być to nadmierne, niekontrolowane w swej skali zakupy, dokonywane w fazie manii. Osoby z chorobą afektywną dwubiegunową znacznie częściej niż zdrowe podejmują próby samobójcze. W codziennym zachowaniu szczególnie trudne dla otoczenia są ich wybuchy gniewu i złości.

Choroba afektywna dwubiegunowa jest klasyfikowana jako choroba psychiczna, która powinna być poddana stałej kontroli lekarskiej. Wymaga najczęściej terapii farmakologicznej oraz towarzyszącej jej terapii psychologicznej. Ta druga jest ukierunkowana na ułatwienie zrozumienia sedna choroby oraz przepracowanie z daną osobą sposobów radzenia sobie ze społecznymi uwarunkowaniami i skutkami choroby. Jest to, obok farmakologicznego, niezbędne wsparcie dla borykającej się z tą chorobą osoby.

Jest to jedna z chorób, z którymi trzeba nauczyć się żyć. Pocieszające jest to, że wiele osób nią obarczonych  potrafi prowadzić normalne życie, często niezwykle twórcze i pełne sukcesów zawodowych. Wiele wybitnych osób z kręgów nauki, polityki czy zwłaszcza sztuki zmagało się lub nadal mierzy się z tą chorobą, która coraz rzadziej stanowi czynnik stygmatyzujący.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s