Dojrzałość emocjonalna

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Dojrzałość emocjonalna jest warunkiem utrzymywania zrównoważonych relacji interpersonalnych. Osoby zgłaszające się na terapię niekiedy sygnalizują, że ich problemy wiążą się z niedojrzałością kogoś z ich bliskich. Słowo „niedojrzałość” jest często używane w rozmowach terapeutycznych i coachingowych, więc warto zastanowić się, co ono oznacza. Słynni autorzy koncepcji psychologicznych człowieka różnie definiują dojrzałość emocjonalną.

Zygmunt Freud uważał dojrzałość emocjonalną za równowagę pomiędzy id, ego i superego – trzema aspektami osobowości. Zwracał uwagę, że równowaga jest warunkiem zdolności do miłości i efektywnej pracy. Carl Gustaw Jung uważał, że człowiek dojrzały to taki, który odnalazł sens i cel swojego istnienia.  Ma on także poczucie odpowiedzialności za swoje postępowanie. Według Ericha Fromma osoba dojrzała jest zdolna do miłości własnej i kierowania się  miłością w relacjach z innymi ludźmi. Umie posługiwać się intelektem w poznawaniu i rozumieniu świata oraz jest zdolna do efektywnej pracy i tworzenia nowych wartości. Abraham Maslow wskazywał, że osoba dojrzała to taka, która się samorealizuje, adekwatnie interpretuje rzeczywistość, ma wysoki stopień akceptacji siebie i innych, spontaniczność w myśleniu i zachowaniu. Zdaniem Maslowa osoba dojrzała jest dzięki wysokiemu poziomowi autonomii odporna na indoktrynację i ma rozwinięty zmysł etyczny.

Polski psychiatra, Bohdan Woronowicz, podsumował analizy wielu autorów tworząc listę kilkunastu kluczowych cech ludzi dojrzałych emocjonalnie. Są to przede wszystkim:

  • zdolność do przyjęcia odpowiedzialności za własne uczynki i decyzje bez obwiniania innych gdy rezultaty nie są pomyślne;
  • dążenie do zachowania spokoju w sytuacjach nieoczekiwanych i zdolność do rozsądnego rozwiązywania powstałych problemów;
  • nie reagowanie wrogością na krytykę, docenianie jej użytecznych stron;
  • zdolność do cierpliwego wysłuchiwania opinii innych osób gdy są one niezgodne z własnymi, nie uciekanie się do wrogich argumentów lub agresji;
  • nie tracenie panowania nad sobą, nie wybuchanie gniewem z powodu mało istotnych wydarzeń;
  • zdolność do cieszenia się z osiągnięć innych osób, nie reagowanie na nie zazdrością.

Osoba dojrzała emocjonalnie umie przegrywać, jest opanowana, a mając wyważoną samoocenę naturalnie i z wdzięcznością przyjmuje pochwały. Jest świadoma, że jest elementem całej społeczności i ma obowiązek dzielenia się dobrem, które posiada. Kieruje się także złotą zasadą:”zachowuj się wobec innych tak jak chciałabyś by inni się zachowywali wobec ciebie”. Wśród cech wymienionych w zestawieniu Woronowicza nieco brakuje podkreślanej np. przez Maslowa autonomii osobistej i odporności na zewnętrzny nacisk, które są także – jak potwierdza to praktyka doradcza – warunkiem koniecznym zdrowych i zrównoważonych relacji.

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s